Συνειρμοί: Ο Τυφλός Δολοφόνος (Β’)

04/11/2012 by beautyworkshop.gr

Από την παρουσίαση του νέου ανδρικού αρώματος Prada στο παραλιακό Dreams. © beautyworkshop.gr

Αν έχετε βρεθεί να διαβάζετε αυτό το post χωρίς να έχετε προηγουμένως διαβάσει τον Τυφλό Δολοφόνο (Α’), τότε μια σύντομη εξήγηση είναι απαραίτητη!

Στο προηγούμενο post, μετά από μια μικρή παρουσίαση του βιβλίου της διάσημης Καναδής συγγραφέως Margaret Atwood, επιχείρησα να συνδέσω καθένα από τα πέντε κεντρικά πρόσωπα του βιβλίου με ένα άρωμα. Μετά την Winifred και την Iris, σειρά έχει η Laura…

Σημείωση: Για να μπείτε στο πνεύμα όσων θα διαβάσετε παρακάτω, νομίζω πως είναι απαραίτητη η ανάγνωση και του μέρους Α.

Potion for Women, DSquared © beautyworkshop.gr

Laura: Potion for Women, Dsquared

H Laura είναι η αλαφροϊσκιωτη της υπόθεσης, πού δίνει την εντύπωση πως έχει ανάγκη από την παρουσία τρίτων, επειδή κινδυνεύει από τις ίδιες της τις εμμονές. Όχι ακριβώς θύμα, ούτε ακριβώς επαγγελματίας “αδύναμη”, η Laura είναι μια sui generis παρουσία μέσα στο βιβλίο, παρά το γεγονός πως πεθαίνει νωρίς. Εκείνη είναι, στην ουσία, η βασική πρωταγωνίστρια, μιάς και η ζωή της αδερφής της και αφηγήτριας Iris είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη δική της και την επηρεάζει καταλυτικά μέχρι το τέλος. Αν θα έπρεπε να αποδώσω μια αφηρημένη έννοια στη Laura, αυτή οπωσδήποτε δεν θα ήταν ο ρομαντισμός. Αν και το όλο προφίλ της μοιάζει να κουμπώνει τέλεια με αυτόν τον όρο, νομίζω πως απέχει χιλιόμετρα από την ουσία. Η Laura ήταν επαναστάτρια με τον τρόπο που ελάχιστοι άνθρωποι μπορούν να είναι: αυτονόητα. Έκανε κάθε φορά αυτό που είχε στο μυαλό της, επειδή, απλούστατα, δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό. Για τη Laura ήταν her way ή no way. Τώρα, αν αυτό “βγάζει” και ρομαντισμό σε κάποιους, αυτό είναι άλλη συζήτηση…

Το νέο γυναικείο άρωμα των Dsquared που λέγεται Potion for Women μοιάζει πολύ στη Laura: είναι αυτό που είναι, επειδή δεν θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο!

Αφήνω στην άκρη τις πύθειες ρήσεις και εξηγούμαι: το Potion είναι ένα από τα πιο ωραία αρώματα που φόρεσα τον τελευταίο καιρό. Είναι δυνατό, με τον τρόπο των αρωμάτων προηγούμενων δεκαετιών -κάπως ρετρό δηλαδή-, όμως σέβεται απολύτως αυτόν τον χαρακτήρα και, σε αντίθεση με άλλα αρώματα που προσπαθούν να αντιγράψουν την γοητεία παλαιότερων αρωμάτων, αλλά στην πορεία το μετανιώνουν και το γυρίζουν σε πιο μοντέρνο drydown, αυτό δεν παραλλάσει ούτε εκατοστό. Μένει μέχρι το τέλος έντονο -ίσως πολύ έντονο για κάποιους- και είναι ακριβώς αυτή η συνέπεια που κάνει τη διαφορά: το Potion δεν επιτρέπει να το χαρακτηρίσετε “ένα παλιακό άρωμα”, αλλά κερδίζει απευθείας το σχόλιο “ένα ξεχωριστό άρωμα”.

Αν έχει κάποιο νόημα η παράθεση συστατικών, να πω πως περιέχει περγαμόντο, μαύρα μούρα, πέταλα τριαντάφυλλου, γιασεμί, λευκό μασκ, μαύρο κεχριμπάρι, πατσουλί και βανίλια, και ανήκει στην κατηγορία floral oriental chypre, με την τελευταία ιδιότητα να υπερέχει σαφώς των άλλων δύο. Αν τα συστατικά δεν σας λένε πολλά, προτείνω να το δοκιμάσετε οπωσδήποτε, κατά προτίμηση μόνο του: στοιχηματίζω πως θα υποσκελίσει κάθε άλλο άρωμα που θα δοκιμάσετε εκείνη την ημέρα.

Midnight In Paris, Van Cleef & Arpels © beautyworkshop.gr

Richard: Midnight In Paris, Van Cleef & Arpels

Ο πλούσιος και αποστασιωποιημένος σύζυγος της Iris προδιαθέτει εξ’ αρχής αρνητικά τον αναγνώστη, από την πρώτη στιγμή που πλησιάζει τον πατέρα της για να τη ζητήσει σε γάμο, ουσιαστικά χωρίς καν να την γνωρίζει. Πόσο συμπαθής μπορεί να γίνει ένας άνδρας όταν ζητάει σε γάμο μια γυναίκα με μοναδικά κριτήρια την πολύ νεαρή ηλικία της, την up-class καταγωγή της και την πολύ μεγάλη (αν και στα πρόθυρα πτώχευσης) πατρική περιουσία της…;

Φυσικά, στο να μην γίνει και πολύ συμπαθής, συμβάλλουν και οι περιγραφές της ίδιας της Iris -είναι σε πλεονεκτική θέση, αφηγήτρια γαρ. Παρόλα αυτά, κάποια εύσημα του τα δίνει, όπως το ότι είναι ωραίος, κομψός και τόσο γοητευτικός, που πολλές γυναίκες θα ήθελαν να ήταν στη δική της θέση…

Για όλους αυτούς τους λόγους, το Midnight In Paris του ταιριάζει απόλυτα. Ο Richard, παρά τις στεγνές περιγραφές της Iris, προφανώς δεν είναι ανόητος. Γνωρίζει καλά πως δεν είναι, και ίσως δεν θα γίνει ποτέ, ο ιδανικός σύζυγος για τη νεαρή γυναίκα του. Για αυτό ποντάρει στις εντυπώσεις: ακόμα κι αν δεν την κατακτήσει, μπορεί τουλάχιστον να την θαμπώσει. Το Midnight In Paris θα ήταν ιδανικό για αυτό το σκοπό.

Αν και “ανοίγει” μάλλον κλασσικά, με εσπεριδοειδή και κυρίως λεμόνι, στην πορεία το συμπυκνωμένο έλαιο κρίνου και οι καρποί τόνκα το κάνουν πιο γήινο και διαφορετικό. Η κύρια διαφοροποίησή του έγκειται στο λιβάνι που αποτελεί το κύριο συστατικό της βάσης, αλλά όχι τόσο τονισμένο που να ενοχλεί: είναι δεμένο τόσο καλά με τα υπόλοιπα συστατικά, που απλώς αφήνει μια θερμή αίσθηση όσο περνάει η ώρα. Σκεφτείτε το εξής: είναι σαν να γνωρίζετε έναν μέτριας εμφάνισης άνδρα και να τον ερωτεύεστε μόνο από τη μυρωδιά του. Αν δεν υπήρχε και το προικοσύμφωνο στη μέση…

Luna Rossa, Prada © beautyworkshop.gr

Alex: Luna Rossa, Prada

O Alex είναι ο καταλύτης στην ιστορία. Eίναι ένας νεαρός επαναστάτης της εποχής του που φυγαδεύεται από τις δύο αδερφές όταν εκείνες ήταν πιτσιρίκες -τον κρύβουν στο ίδιο τους το σπίτι, ενώ τον κυνηγούν θεοί και δαίμονες για εμπρησμό στο εργοστάσιο του πατέρα τους, εκείνος ισχυρίζεται πως δεν τον έκανε και εκείνες απλώς τον πιστεύουν! Κάποια χρόνια μετά, η ιστορία γίνεται ερωτική και, ενώ ο Alex πεθαίνει στον πόλεμο, η αύρα του εξακολουθεί να κινεί τα νήματα στη ζωή της Iris και της Laura, και εμμέσως του Richard και της Winifred.

Είναι περισσότερο από προφανές πως το άρωμα που ταιριάζει στον Alex δεν είναι ένας εξωτικός συνδυασμός συστατικών που να κλέβει την παράσταση. Το ιδανικό άρωμα για αυτόν οφείλει να χάνεται στο πλήθος, αλλά να μπορείς να το διακρίνεις, όταν είναι απαραίτητο -στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου o Alex κρύβεται, και κάποιος που κρύβεται είναι παράλογο να αφήνει εμφανή ίχνη. Μπορεί όμως να αφήνει ίχνη κωδικοποιημένα, από αυτά που μπορεί να καταλάβει μόνο το άτομο που τον ενδιαφέρει… Κάτι ανάλογο ισχύει για το Luna Rossa.

Οφείλω να πω πως την πρώτη φορά που το μύρισα δεν εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα. Ένα μη άρωμα, σκέφτηκα, από αυτά τα “πράσινα” που δίνουν την αίσθηση πως δεν θα μείνουν και πολύ στο δέρμα. Βλέποντας την έμπνευση για τη δημιουργία του, το ιστιοπλοϊκό Red Moon που παίρνει μέρος στις κούρσες του American Cup, έβγαλα το συμπέρασμα πως πρόκειται για ένα μάλλον αδιάφορο άρωμα που επίτηδες έχει σχεδιαστεί να μυρίζει άχρωμα, ώστε τα μέλη του πληρώματος να μην ενοχλούν οσφρητικώς ο ένας τον άλλο… Περιττό να πω πως έπεσα τραγικά έξω. Το Luna Rossa είναι ένα ύπουλα επίμονο άρωμα, που αν και “πράσινο” στην αρχή (περιέχει, μεταξύ άλλων, φασκόμηλο και δυόσμο), όλη η δομή του είναι ουσιαστικά στηριγμένη στην λεβάντα, η οποία και μένει ακαθόριστα μεν, σταθερότατα δε, παρούσα ως το τέλος.

Για τους λάτρεις της μόδας, να πω πως είναι το πρώτο άρωμα της εταιρείας για το οποίο η δαιμόνια Miuccia έδωσε άδεια να χρησιμοποιηθεί το χαρακτηριστικό κόκκινο σήμα της σειράς των ρούχων, για να το “δέσει” ακόμα περισσότερο με τη μάρκα και να προσελκύσει fashionistas. Για τους υπόλοιπους θα πω πως είναι, απλώς, ένα πραγματικά πολύ ωραίο ανδρικό άρωμα.

Ο ήλιος ταιριάζει στο Luna Rossa… (από την παρουσίαση του αρώματος) © beautyworkshop.gr

Όλα τα αρώματα που αναφέρονται σε αυτήν και την προηγούμενη ανάρτηση είναι ήδη διαθέσιμα στην Ελληνική αγορά.

Advertisements

BW Topics

BW Archives

BW Calendar

November 2012
M T W T F S S
« Oct   Dec »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

BW on Skype: BeautyWorkshop.gr

All about BW

beautyworkshop.gr

beautyworkshop.gr

beautyworkshop.gr is a (very) personal blog on beauty –the beauty hidden in bottles and perfumes, but also the other side of it, the one you discover in a great song, a well-cooked meal, a book you don’t want to stop reading or a conversation with a person that loves his or her job.

View Full Profile →

The Idle Cooperative

Σκέψεις - Απόψεις - Εμπειρίες

The Fragrant Man

Fragrant Thoughts, Fragrant Journeys, Perfume Personalities, Interviews and Private Collections from Around the World

A Man's World

Man stuff and things you should know.

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

my gourmet nightmare

delectable recipes for sensitive foodies

Bold Athens

Explore your city

The Curly Sue

pop culture/nasty stuff

Mamatsita

Homemade recipes-Homemade Fun

Don't give a SHIRT

My style, my fashion, my passion

meanwhile

"Social misery has inspired the comfortably-off with the urge to take pictures, the gentlest of predations, in order to document a hidden reality, that is, a reality hidden from them. Gazing on other people's reality with curiosity, with detachment, with professionalism, the ubiquitous photographer operates as if that activity transcends class interests, as if its perspective is universal. In fact, photography first comes into its own as an extension of the eye of the middle-class flâneur, whose sensibility was so accurately charted by Baudelaire. The photographer is an armed version of the solitary walker reconnoitering, stalking, cruising the urban inferno, the voyeuristic stroller who discovers the city as a landscape of voluptuous extremes… The flâneur is not attracted to the city's official realities but to its dark seamy corners, the neglected populations—an unofficial reality behind the façade of bourgeois life that the photographer 'apprehends,' as a detective apprehends a criminal."

ΒΙΒΛΙΟΑΝΙΧΝΕΥΤΗΣ

Απευθυνόμαστε σε ανθρώπους που αγαπούν τα βιβλία: Παλαιά (σπάνια, δυσεύρετα, εξαντλημένα, μεταχειρισμένα), και καινούργια. Διαθέτουμε σήμερα, τα βιβλία που θα ψάχνετε αύριο.

Ephemeron

Παρατηρώντας τη βιομηχανία του εφήμερου

η Μπουρού

Μπουρού η (Charonia Tritonis) μεγάλο κοχύλι που χρησιμοποιείται ως τηλεβόας.Λέγεται επίσης κόχυλας,κήρυκας,τσαμπούνα και κόργιαλος.

Αναγεννημένη

"Και το ξερό κεφάλι μου μυαλό ποτέ δε βάζει, όσο τα πόδια μου βαστούν, στο δρόμο θα με βγάζει"

Σχόλια για in my closet

life is beautiful…the only thing we need is to know the techniques!

Follow us or DIE!

Everything is DONE to satisfy YOU!

%d bloggers like this: