Δάκρυα από σάνταλο

26/05/2013 by beautyworkshop.gr

Αλλιώς είχα σκοπό να ξεκινήσω αυτό το post, αλλά την εβδομάδα που πέρασε μεσολάβησε μια στιχομυθία που οδήγησε σε μια πρόκληση. Όπως καταλαβαίνετε, δεν μπορούσα να μην σηκώσω το γάντι… Το προηγούμενο Σάββατο βλέπαμε Eurovision με την μικρή μου αδερφή -τη διάσημη πλέον θεία Πακέτο. «Βλέπαμε» είναι τρόπος του λέγειν: από χρόνια έχω τη συνήθεια να μην «βλέπω» τηλεόραση (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων -συνήθως κινηματογραφικών ταινιών), αλλά να την ακούω γράφοντας, μεταφράζοντας, τακτοποιώντας αλληλογραφία στον υπολογιστή, γενικά κάνοντας τουλάχιστον άλλη μια δουλειά παράλληλα, ώστε να μην νιώθω πως χάνω το χρόνο μου.

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Το Πακέτο εξανίσταται κατά κανόνα ήπια (Έλα, ρε παιδάκι μου, να δούμε την ταινία σαν άνθρωποι…), αλλά αυτή τη φορά το παράκανε:

-Τι κάνεις εκεί με τόση προσήλωση και δεν έρχεσαι να δούμε Eurovision;
-Ετοιμάζω για το επόμενο ποστ τις φωτογραφίες που τράβηξα από το Μουσείο Νάσιουτζικ και την παρουσίαση Tom Ford.
-Πόσες είναι;
-Καμιά τριανταριά. Είναι όλες πολύ ωραίες και δεν θέλω να αφαιρέσω.
-Α… και μόνο αυτό θα βάλεις;
-Τι εννοείς;
-Εννοώ, στα post μπλέκεις συνήθως τα θέματα μεταξύ τους… Δηλαδή, θα μπορούσες να γράψεις για το Μουσείο και για τη Eurovision σε ένα ποστ, δεν θα μπορούσες; Αν είσαι μάγκας… εδώ σε θέλω. Χάνεις που χάνεις το θέαμα, τουλάχιστον γράψε για αυτό!

Λεπτομέρεια από το τραπέζι του γεύματος στο Μουσείο Νάσιουτζικ  © beautyworkshop.gr

Λεπτομέρεια από το τραπέζι του γεύματος στο Μουσείο Νάσιουτζικ © beautyworkshop.gr

Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν ήθελα και πολύ για να ξεκινήσω να σκέφτομαι πυρετωδώς και με βάση τη θεωρία των έξι βαθμών συγγένειας (ή όπως αλλιώς λέγεται) με ποιους τρόπους θα μπορούσα να συνδυάσω το Mουσείο και τη Eurovision. Όμως, έπρεπε τουλάχιστον να περιμένω μέχρι να ανακοινωθεί ο νικητής…

Η νίκη της Δανίας και του τραγουδιού “Only Teardrops” χτύπησε καμπανάκι στο μυαλό μου: στην επανάληψη του νικητήριου τραγουδιού, καθώς άκουγα τον στίχο «eye for an eye, why tear each other apart», σκέφτηκα αστραπιαία πως αυτός ο στίχος θα άρεσε πάρα πολύ στον Ντίνο Χριστιανόπουλο, βιβλίο του οποίου φωτογράφησα σε πρώτο πλάνο, σε ένα από τα έπιπλα του Μουσείου: μεταφράστε το και θα καταλάβετε γιατί.

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Ο κύριος Ντίνος
Ο ποιητής έγινε διάσημος, κυρίως, για τα προκλητικά του μικρά ποιήματα, όμως ελάχιστοι γνωρίζουν πως είναι και πεζογράφος που διαθέτει ένα κοφτό, στακάτο στυλ γραφής, το οποίο, προσωπικώς, πολύ εκτιμώ. Έχει γράψει μικρά πεζά, διηγήματα και αφηγήματα, πολλά αυτοβιογραφικά, κάποια με ιστορική ρίζα, και κάποια άλλα που θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαιρετική αφετηρία για φανταστικά μυθιστορήματα. Αν και ο ίδιος αμφιβάλλω αν θα είχε ποτέ την υπομονή να γράψει μυθιστόρημα. Όσο για το φετινό νικητήριο τραγούδι της Eurovision, θα είχε έτοιμη απάντηση: «Αντί να ματώνεις με τα αγκάθια του τριαντάφυλλου, βολεύεσαι με τις τσουκνίδες…» (από τα «Πεζά Ποιήματα»).

Τα βιβλία του Ντίνου Χριστιανόπουλου κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ιανός © beautyworkshop.gr

Τα βιβλία του Ντίνου Χριστιανόπουλου κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ιανός © beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Μουσείο Νάσιουτζικ
Το γεύμα έλαβε χώρα λίγο πριν το Πάσχα, και παραλίγο να μην πάω: ένα τρακάρισμα λίγες μέρες πριν, ένα αυτοκίνητο – κουδουνίστρα, κι εγώ αμφίθυμη να κάνω τόσα χιλιόμετρα (από τον Πειραιά ως το Κτήμα Νάσιουτζικ στα Σπάτα) με αμάξι αμφιβόλου αξιοπιστίας. «Δεν βαριέσαι», σκέφτηκα, «σιγά-σιγά, κι ας κάνω λίγη ώρα παραπάνω». Και πήγα.

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Ακούγοντας “Κτήμα Νάσιουτζικ”, είχα, όπως και οι περισσότεροι, υποθέτω, την εξής εικόνα: ένα πολυτελές κτήμα, από αυτά που ήταν πάρα πολύ στη μόδα προ κρίσης και εξακολουθούν να είναι αντικείμενο πόθου για μέλλουσες νύφες, στο οποίο φιλοξενούνται  γάμοι, βαφτίσεις και λοιπές κοινωνικές εκδηλώσεις όλων όσοι έχουν τα χρήματα για να διαβούν το κατώφλι του.

Το μουσείο είναι στημένο με έναν κάπως παράδοξο τρόπο: τα εκθέματα βρίσκονται περιμετρικά σε ένα πολύ μεγάλο αίθριο.  Στους εσωτερικούς χώρους κυριαρχούν αντικείμενα τα οποία κερδίζουν εξίσου αβίαστα την προσοχή των επισκεπτών © beautyworkshop.gr

Το μουσείο είναι στημένο με έναν κάπως παράδοξο τρόπο: τα εκθέματα βρίσκονται περιμετρικά σε ένα πολύ μεγάλο αίθριο. Στους εσωτερικούς χώρους κυριαρχούν αντικείμενα τα οποία κερδίζουν εξίσου αβίαστα την προσοχή των επισκεπτών © beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Δεν έχει τύχει να βρεθώ σε γάμο, όμως το έχω επισκεφθεί άλλη μια φορά στο παρελθόν, σε μια επαγγελματική παρουσίαση ομορφιάς, πριν από αρκετά χρόνια. Τότε, η παρουσίαση περιελάμβανε καθιστό γεύμα στον κήπο και έτσι το event είχε «περιοριστεί» στο κάτω χώρο του κτήματος. Αγνοούσα πλήρως πως το κτήμα διέθετε και κεντρικό κτήριο, όπως και το γεγονός πως εκεί στεγάζεται ένα εξαιρετικά φροντισμένο μουσείο, με μια εντυπωσιακή ιδιωτική συλλογή, με έργα τέχνης κυρίως θρησκευτικά της μετα-βυζαντινής περιόδου.

Οι εικόνες της Παναγίας έχουν ξεχωριστή θέση στη συλλογή © beautyworkshop.gr

Οι εικόνες της Παναγίας έχουν ξεχωριστή θέση στη συλλογή © beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 Οι ρωσικής τεχνοτροπίας εικόνες είναι πολύ διαφορετικές από την βυζαντινή απεικόνιση. Στη συλλογή του μουσείου υπάρχουν αρκετά, θαυμάσια δείγματα της ρωσικής σχολής αγιογραφίας © beautyworkshop.gr

Οι ρωσικής τεχνοτροπίας εικόνες είναι πολύ διαφορετικές από την βυζαντινή απεικόνιση. Στη συλλογή του μουσείου υπάρχουν αρκετά, θαυμάσια δείγματα της ρωσικής σχολής αγιογραφίας © beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Ένα μεγάλο χειροποίητο τέμπλο κοσμεί την είσοδο, ενώ τμήματα τέμπλων βρίσκονται σε περίοπτες θέσεις στο αίθριο © beautyworkshop.gr

Ένα μεγάλο χειροποίητο τέμπλο κοσμεί την είσοδο, ενώ τμήματα τέμπλων βρίσκονται σε περίοπτες θέσεις στο αίθριο © beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Από την είσοδο, ακόμα, που θυμίζει πόρτα από φρούριο του 15ου αιώνα, το κτήριο είναι τόσο επιβλητικό, που σχεδόν σε αναγκάζει να το κοιτάξεις με δέος. Στη συνέχεια, το δέος γίνεται μόνιμος σύντροφος του επισκέπτη, που δεν ξέρει τι να πρωτοθαυμάσει: από τις εξαιρετικές φορητές εικόνες ως τα τέμπλα, και από τα σπάνια υφαντά ως τα βιβλία, όλα τα αντικείμενα είναι επιλεγμένα με περισσή φροντίδα και συντηρούνται σχολαστικά από τους υπεύθυνους του Μουσείου.

Ομοίως και για όλα τα έπιπλα του χώρου, από τις βαριές δερμάτινες πολυθρόνες, μέχρι τις κουρτίνες, τα τραπεζάκια και κάθε μικροαντικείμενο που βρίσκεται σοφά τοποθετημένο σε μια θέση που μοιάζει να του ανήκει: κάτι ανάλογο ισχύει και για τα βιβλία, όπως η ποιητική συλλογή για τα 100 χρόνια από το θάνατο του Παύλου Μελά, σε επιμέλεια του Ντίνου Χριστιανόπουλου, που δέσποζε στο κεντρικό γραφείο.

Το Κτήμα διατίθεται για κάθε είδους κοινωνική εκδήλωση. Αν και δεν ρώτησα συγκεκριμένα, η εντύπωση που αποκόμισα είναι πως, παρά το γεγονός πως οι προσφερόμενες υπηρεσίες είναι πολύ υψηλού επιπέδου, οι τιμές δεν είναι τόσο υψηλές όσο είχα εγώ τουλάχιστον στο μυαλό μου © beautyworkshop.gr

Το Κτήμα διατίθεται για κάθε είδους κοινωνική εκδήλωση. Αν και δεν ρώτησα συγκεκριμένα, η εντύπωση που αποκόμισα είναι πως, παρά το γεγονός πως οι προσφερόμενες υπηρεσίες είναι πολύ υψηλού επιπέδου, οι τιμές δεν είναι τόσο υψηλές όσο είχα εγώ τουλάχιστον στο μυαλό μου. Σε κάθε περίπτωση, αν προγραμματίζετε σχετική εκδήλωση, οπωσδήποτε αξίζει τον κόπο να κάνετε μια ερώτηση… © beautyworkshop.gr

Μπαίνοντας μέσα, ξεκίνησα κατευθείαν να φωτογραφίζω, ενώ παράλληλα έβριζα από μέσα μου σαν λιμενεργάτης, επειδή είχα αφήσει μέσα στη βιασύνη μου την μηχανή στο σπίτι, και είχα ξεμείνει με την κάμερα του κινητού μου τηλεφώνου: όσο σκέφτομαι πόσο καλύτερες θα μπορούσαν να είναι αυτές οι φωτογραφίες, τόσο περισσότερο συγχύζομαι!

Σε μια γωνιά, πήρε το μάτι μου και το βασικό λόγο για τον οποίο όλες εμείς είχαμε μαζευτεί σε αυτόν τον θαυμάσιο χώρο: τα δύο νέα αρώματα του Tom Ford «Santal Blush» και «Jasmin Rouge».

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Με συνοπτικές διαδικασίες, το δεύτερο απορρίφθηκε. Το δοκιμάσα και το βρήκα συμπαθές μεν, αλλά δεν ήμουν σε jasmin φάση εκείνη την ώρα -αν και, οφείλω να ομολογήσω πως όταν το μύρισα σε συνάδελφο, εντυπωσιάστηκα σε τέτοιο βαθμό που νόμιζα πως φορούσε άλλο άρωμα από αυτό που είχα δοκιμάσει! Κι επειδή έπρεπε να διαλέξω (φεύγοντας θα έπαιρνα μαζί μου ένα από τα δύο), ο κλήρος έπεσε στο Santal Blush.

Santal Blush, Tom Ford Private Blend Collection
Πριν πω οτιδήποτε για το Santal Blush, πρέπει να παραδεχθώ το εξής: με εξαίρεση το Tuscan Leather και το πρόσφατο Café Rose (άντε, και το Jonquille de Nuit, το οποίο κατά γενική ομολογία μου ταιριάζει πολύ), ουδέν άλλο άρωμα του Tom Ford -είτε από τη σειρά Private Blend, είτε από τα αρώματα που περιλαμβάνονται στη signature line, π.χ. White Patchouli-, είναι όμορφο επάνω μου.

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Προσοχή, δεν λέω πως δεν είναι ωραία αρώματα. Για παράδειγμα, όποτε μυρίζω το Black Orchid στην αγαπητή μου συνάδελφο Τζούλια Κυριλή, δεν μπορώ να μην θαυμάσω πόσο πολύ της πάει. Αντιστοίχως, το Vanilla Tobacco στην κουμπάρα μου -όταν το πρωτομύρισα πάνω της, χωρίς να ξέρω ποιο άρωμα είναι, της είπα πως, κατά τη γνώμη μου, είναι το πιο ωραίο που έχει φορέσει.

Με αυτό το δεδομένο, δεν σας κρύβω πως δοκίμασα το Santal Blush με αρκετή επιφύλαξη. Και έπεσα -εν μέρει- έξω.

To Santal Blush είναι ένα πάρτυ μπαχαρικών, στο οποίο, ενώ ο βασικός καλεσμένος είναι το σανταλόξυλο, εμφανίζονται απρόσκλητα τρία λουλούδια (γιασεμί, υλάνγκ-υλάνγκ, τριαντάφυλλο) και κάνουν ότι μπορούν για να κερδίσουν τις εντυπώσεις. Τελικά, βέβαια, δεν τα καταφέρνουν -τα λουλούδια βρίσκονται στις μεσαίες νότες, αλλά με το πέρασμα της ώρας τα ξύλα της βάσης είναι τόσο καταιγιστικά, που δεν μένει ούτε η ανάμνησή τους-, όμως αυτή η διακύμανση στο άρωμα είναι που το κάνει, τελικά, πολύ ενδιαφέρον.

nasioutzik_tom_ford_3

Η σειρά Private Blend © beautyworkshop.gr

Επάνω μου είναι συμπαθητικό. Αν και δεν το λάτρεψα, όπως άλλα, εντούτοις πρέπει να παραδεχθώ πως τις 3-4 φορές το έχω φορέσει τελευταία, έχω εισπράξει αναπάντεχες φιλοφρονήσεις. Θέλω να το φορέσω λίγο ακόμα για να διαμορφώσω οριστική γνώμη για το αν μου πάει -όχι για το αν είναι ένα ωραίο άρωμα, αυτό μπορώ να το πω από τώρα: είναι. Το απολύτως βέβαιο είναι πως έχει κτηνώδη διάρκεια. Σε επίπεδο επαφής με το δέρμα, ξεπερνά τις 12 ώρες!

Το μόνο “θέμα” που μπορεί να έχετε με το άρωμα αυτό -όπως με όλα σε αυτήν τη σειρά- είναι η τιμή τους: τα 50 ml κοστίζουν κάτι παραπάνω από 170€. Μικρότερη συσκευασία δεν υπάρχει, ενώ το μεγαλύτερο μπουκάλι, το οποίο δεν διαθέτουν όλα τα αρώματα της σειράς, είναι των 250 ml, κοστίζει πάνω από 350 ευρώ και απευθύνεται κυρίως σε συλλέκτες, αλλά και όσους μπορούν να διαθέσουν το ποσό αυτό για ένα άρωμα.

Ένα φούξια κραγιόν περιμένει…
Η αναπάντεχη έκπληξη στο κομψό press kit που πήρα φεύγοντας από το γεύμα (που ήταν νοστιμότατο, με ειδικό μενού για την εκδήλωση, σχεδιασμένο από τους σεφ του Κτήματος), ήταν ένα limited edition κραγιόν από τη σειρά μακιγιάζ του Tom Ford, η οποία δεν έχει έρθει ακόμα στην Ελλάδα. Το Afrodisiac Νο 19, είναι ένα λαμπερό, κρεμώδες κραγιόν με πλούσιο φούξια χρώμα, το οποίο μου άρεσε τόσο πολύ, που θα ήθελα να μοιραστώ την αίσθηση με μια από εσάς.

Κι επειδή δεύτερο Afrodisiac δεν είχα, σκέφτηκα το δωράκι αυτού του ποστ να είναι ένα αντίστοιχου χρώματος κραγιόν από την εξαιρετική σειρά Pure Color της Estée Lauder -όσες έχετε δοκιμάσει τα κραγιόν της Estée, είμαι σίγουρη πως συμφωνείτε ότι είναι από τα πιο πλούσια στην επιλεκτική διανομή, τόσο σε χρωστικές όσο και σε υφή.

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Ο τρόπος είναι πλέον γνωστός: αφήνετε ένα μήνυμα εδώ, μαζί με ένα ενεργό e-mail, στο οποίο θα ειδοποιηθείτε εφόσον κερδίσετε. Σε αυτή τη φάση, δεν είναι απαραίτητα τα στοιχεία επικοινωνίας, όμως θα ήθελα το e-mail που θα δώσετε να είναι πραγματικά ενεργό, δηλαδή μια διεύθυνση που την βλέπετε καθημερινά (εξηγώ παρακάτω γιατί το ζητώ). Έγκυρα είναι τα μηνύματα που θα φτάσουν στο inbox ως τα μεσάνυχτα της Τετάρτης 29 Μαΐου. Η νικήτρια έχει μόνο μια μικρή υποχρέωση: αφού λάβει και δοκιμάσει το δώρο της, θα ήθελα να μου στείλει ένα μικρό review, δηλαδή την προσωπική της γνώμη για το προϊόν.

Το review θα δημοσιευθεί αυτούσιο στην facebook σελίδα του blog, όπως έχουν δημοσιευθεί και όλα τα προηγούμενα -στο σημείο αυτό θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες σας. Το ξέρετε και το ξέρω πως δεν είστε υποχρεωμένες να στείλετε αυτό το μικρό κειμενάκι που σας ζητάω και πως θα μπορούσατε ωραιότατα να πάρετε το δώρο σας και τέλος. Όμως δεν το κάνετε. Κάθε φορά που βλέπω μήνυμα με τις ευχαριστίες και το review σας στο inbox του blog ή του facebook, νιώθω τόσο χαρούμενη που δεν μπορώ να το εκφράσω με λόγια!

Για το τέλος, μια απαραίτητη διευκρίνιση: η νικήτρια θα λάβει e-mail ότι έχει κερδίσει μέσα σε λίγες ώρες από την ώρα που λήγει η προθεσμία του διαγωνισμού και ζητώ να επικοινωνήσει μαζί μου εξίσου άμεσα, δηλαδή στο επόμενο 24ωρο από την ώρα που θα λάβει το μήνυμα (στην προκειμένη περίπτωση, ως τα μεσάνυχτα της Πέμπτης 30 Μαΐου). Αν δεν επικοινωνήσει εμπρόθεσμα, θεωρώ πως για δικούς της λόγους δεν θέλει ή δεν μπορεί να αποδεχθεί το δώρο, οπότε ειδοποιώ το δεύτερο άτομο που κληρώνεται.

Υ.Γ. 1. Ό,τι κι αν λένε οι κατά τόπους και καιρούς ξερόλες, τους οποίους εκνευρίζομαι αφόρητα να ακούω να αναλύουν εμβριθώς με ύφος 465 καρδιναλίων, η Eurovision είναι ένας ιστορικός μουσικός θεσμός, ο οποίος πρέπει να αξιολογείται για αυτό που όντως είναι: ένα Πανευρωπαϊκό μουσικό πάρτυ, στο οποίο όλοι οι καλοί χωράνε, από τους αστείους μέχρι τους σκεπτόμενους και από τους ρομαντικούς μέχρι τους ροκάδες. Απολαμβάνω κάθε χρόνο να την παρακολουθώ (έστω και αν παράλληλα διορθώνω φωτογραφίες στο photoshop) και πιστεύω ακράδαντα πως έβγαζε, βγάζει και θα βγάζει εξαιρετικά τραγούδια. Όπως το all time classic και πάρα πολύ αγαπημένο μου Nel blu dipinto di blu με τον υπέροχο Domenico Modugno -κι ένα παράδοξο: αυτό είναι το πιο εμπορικό, διάσημο, πολυακουσμένο, πολυτραγουδισμένο eurovisionικό τραγούδι, με τις περισσότερες διασκευές, το οποίο, όμως, τη χρονιά που διαγωνίστηκε (1958) είχε βγει τρίτο! Συμπέρασμα: Αν είσαι, θα γίνεις ούτως ή άλλως!

Υ.Γ. 2. Καλά και τα Δάκρυα της Emmelie, αλλά ο Αγάθωνας και οι Κόζα Μόστρα έκαναν την καλύτερη εμφάνιση της βραδιάς -και το τραγούδι σούπερ: δεν μας φταίγαν τα ουισκάκια, μπόμπα ήταν τα παγάκια!

Με την καλημέρα μου,

Χαριτωμένη

Info: Κτήμα Νάσιουτζικ, Σπάτα Αττικής, τηλ: 210 66 32 000

Advertisements

BW Topics

BW Archives

BW Calendar

May 2013
M T W T F S S
« Apr   Jun »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

BW on Skype: BeautyWorkshop.gr

All about BW

beautyworkshop.gr

beautyworkshop.gr

beautyworkshop.gr is a (very) personal blog on beauty –the beauty hidden in bottles and perfumes, but also the other side of it, the one you discover in a great song, a well-cooked meal, a book you don’t want to stop reading or a conversation with a person that loves his or her job.

View Full Profile →

The Idle Cooperative

Σκέψεις - Απόψεις - Εμπειρίες

The Fragrant Man

Fragrant Thoughts, Fragrant Journeys, Perfume Personalities, Interviews and Private Collections from Around the World

A Man's World

Man stuff and things you should know.

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

my gourmet nightmare

delectable recipes for sensitive foodies

Bold Athens

Explore your city

The Curly Sue

pop culture/nasty stuff

Mamatsita

Homemade recipes-Homemade Fun

Don't give a SHIRT

My style, my fashion, my passion

meanwhile

"Social misery has inspired the comfortably-off with the urge to take pictures, the gentlest of predations, in order to document a hidden reality, that is, a reality hidden from them. Gazing on other people's reality with curiosity, with detachment, with professionalism, the ubiquitous photographer operates as if that activity transcends class interests, as if its perspective is universal. In fact, photography first comes into its own as an extension of the eye of the middle-class flâneur, whose sensibility was so accurately charted by Baudelaire. The photographer is an armed version of the solitary walker reconnoitering, stalking, cruising the urban inferno, the voyeuristic stroller who discovers the city as a landscape of voluptuous extremes… The flâneur is not attracted to the city's official realities but to its dark seamy corners, the neglected populations—an unofficial reality behind the façade of bourgeois life that the photographer 'apprehends,' as a detective apprehends a criminal."

ΒΙΒΛΙΟΑΝΙΧΝΕΥΤΗΣ

Απευθυνόμαστε σε ανθρώπους που αγαπούν τα βιβλία: Παλαιά (σπάνια, δυσεύρετα, εξαντλημένα, μεταχειρισμένα), και καινούργια. Διαθέτουμε σήμερα, τα βιβλία που θα ψάχνετε αύριο.

Ephemeron

Παρατηρώντας τη βιομηχανία του εφήμερου

η Μπουρού

Μπουρού η (Charonia Tritonis) μεγάλο κοχύλι που χρησιμοποιείται ως τηλεβόας.Λέγεται επίσης κόχυλας,κήρυκας,τσαμπούνα και κόργιαλος.

Αναγεννημένη

"Και το ξερό κεφάλι μου μυαλό ποτέ δε βάζει, όσο τα πόδια μου βαστούν, στο δρόμο θα με βγάζει"

Σχόλια για in my closet

life is beautiful…the only thing we need is to know the techniques!

Follow us or DIE!

Everything is DONE to satisfy YOU!

%d bloggers like this: