Το φαίνεσθαι και το είναι

08/06/2013 by beautyworkshop.gr

Πριν ξεκινήσω να γράφω αυτό το post, θα σας πω μια ιστορία, η οποία υπήρξε, ουσιαστικά, η αφορμή του:

Βρισκόμαστε στο σωτήριο έτος 1995 π.κ. (προ κρίσης). Πρωτοετής φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη η γράφουσα, ζω έναν από τους πιο ζόρικους χειμώνες της ζωής μου, ως άμαθη στο καθαρό κρύο που κατεβάζει ο Βαρδάρης και εξαγνίζει την πόλη (με τα χρόνια, βέβαια, το εκτίμησα αυτό το καθαρό κρύο αλλά αυτό είναι θέμα για άλλο post).

Μέσα σε όλα τα δύσκολα αυτού του πρωτοφανούς, για μένα, χειμώνα, σκάει και το καλοριφέρ του δωματίου μου στο σπίτι που νοίκιαζα, πλημμυρίζοντας το δωμάτιο και αφήνοντάς με χωρίς θέρμανση. Δεκέμβρης μήνας και ήταν αδιανόητο να μείνει το καλοριφέρ άφτιαχτο, έστω και για μια μέρα. Επικοινωνώ άμεσα με τη σπιτονοικοκυρά και ως το απόγευμα, έχω υδραυλικό στο σπίτι.

Είναι γύρω στα 40 -νέος άνθρωπος, θα σκεφτόμουν τώρα, ένας μεγάλος κύριος, σκέφτηκα τότε-, περπατάει αργά και βαριά, σαν να τον ενοχλεί κάτι στον καβάλο, με προσφωνεί διαρκώς «κοπελιά» και πάσχει από την μεγαλύτερη φιλοσοφο-λογοδιάρροια που έχω συναντήσει στη ζωή μου. Ενόσο ασφαλίζει τις σωληνώσεις, κλείνει τις παροχές και ξυλώνει το ξύλινο πάτωμα του δωματίου πέριξ του σώματος του καλοριφέρ, αναλύει ό,τι κινείται και αναπνέει, κι εγώ, ταλαιπωρημένη και με αρχές κρυολογήματος, αποφασίζω να συγκατανεύω, χωρίς ιδιαίτερα σχόλια, μπας και τελειώσει μια ώρα αρχύτερα… Ως που κάνω το μοιραίο λάθος…

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

«Κοίτα σαπίλα εδώ από κάτω, κοπελιά, έλα να δεις… Χάλια, ρε παιδάκι μου, χάλια! Και τι ωραίο που σου φαινότανε απέξω το ξύλο, εεε? Και πας να δεις τη σωλήνα, και όλα σάπια από κάτω από το πάτωμα… Απ΄έξω να φαίνεται κούκλα και από μέσα να είναι πανούκλα!»

«Δίκιο έχετε», απαντάω κι εγώ, μάλλον αφηρημένα. «Άλλο το φαίνεσθαι και άλλο το είναι».

«Άλλο το φαίνεστε και άλλο το είστε, κοπελιά!», με κεραυνοβολεί, με ένα υποτιμητικό βλέμμα που λέει ξεκάθαρα: “Μου κάνεις και τη σπουδαγμένη!” Από εκείνη τη στιγμή και μετά, η κουβέντα πέρασε εξ ολοκλήρου σε αποφθεύγματα Ελλήνων φιλοσόφων, τα οποία κατείχε εντυπωσιακά, αν και κάπως μπερδεμένα, είναι η αλήθεια. Φεύγοντας με κέρασε και μια συμβουλή: «Να διαβάζεις τους αρχαίους, κοπελιά. Αυτοί τα ήξεραν καλύτερα. Εμείς δεν ξέρουμε την τύφλα μας».

Από εκείνη τη γνωριμία μου με τον υδραυλικό-φιλόσοφο, το φαίνεσθαι και το είναι απέκτησαν μια εντελώς διαφορετική διάσταση στο μυαλό μου. Τα θυμήθηκα πρόσφατα, διαβάζοντας το μυθιστόρημα «Ουώλντεν Δύο», το οποίο δεν έχει γράψει ένας οποιωσδήποτε συγγραφέας, αλλά ο γνωστότερος, ίσως, συμπεριφοριστής καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Harvard, B. F. Skinner.

To Ουώλντεν Δύο του B. F. Skinner μόλις κυκλοφόρησε, από τις εκδόσεις Πεδίο  © beautyworkshop.gr

To Ουώλντεν Δύο του B. F. Skinner μόλις κυκλοφόρησε, από τις εκδόσεις Πεδίο © beautyworkshop.gr

Walden Two

Αυτό είναι το όνομα μιας φανταστικής κοινότητας χιλίων ανθρώπων, που λειτουργεί επί 10 χρόνια ως ένα διαρκές πείραμα. Τα μέλη του Ουώλντεν Δύο έχουν βρει τους ιδανικούς τρόπους να λειτουργούν με απόλυτη αυτάρκεια (συλλογική, αλλά και προσωπική), χωρίς αντιπαλότητες, να έχουν όλα όσα χρειάζονται και τελικά να ζουν ευτυχισμένοι και να δημιουργούν με ειρήνη. Στο Ουώλντεν Δύο απαγορεύεται ο έπαινος (δεν υπάρχει ανάγκη να υπάρχει) και έχουν εξαφανιστεί τα αρνητικά συναισθήματα κάθε είδους.

Αντιγράφω από το βιβλίο μια φράση του Φρέιζερ, ενός από τους ήρωες:
«Τα πιο ειδεχθή και ενοχλητικά -τα συναισθήματα που γεννούν δυστυχία- είναι σχεδόν άγνωστα εδώ, όπως και η ίδια η δυστυχία. Δεν τα έχουμε πια ανάγκη στον αγώνα να υπάρξουμε, ενώ παράλληλα είναι πιο εύκολο για το κυκλοφορικό μας σύστημα και σίγουρα πιο ευχάριστο να ζούμε χωρίς αυτά.»

Στο Ουώλντεν Δύο, λοιπόν, εμφανίζονται έξι άνθρωποι του έξω κόσμου, και περνούν μερικές μέρες μέσα σε αυτήν την κοινότητα που δείχνει απόλυτη ουτοπική. Έτσι φαίνεται. Είναι;

Ο ίδιος ο Skinner, που είχε δει το «κακό» να έρχεται (το Ουώλντεν Δύο ξεκίνησε να γράφεται το 1945 και τελείωσε μάλλον το 1948), γράφει στην εισαγωγή της τότε νέας έκδοσης του βιβλίου, τον Ιανουάριο του 1976:
«Η επιλογή είναι ξεκάθαρη: ή δεν κάνουμε τίποτα και επιτρέπουμε να μας προφτάσει ένα δυστυχισμένο και κατά πάσα πιθανότητα καταστροφικό μέλλον, ή χρησιμοποιούμε τη γνώση μας σχετικά με την ανθρώπινη συμπεριφορά για να δημιουργήσουμε ένα κοινωνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα ζήσουμε παραγωγική και δημιουργική ζωή, χωρίς να διακυβεύεται η δυνατότητα να μπορούν να κάνουν το ίδιο και εκείνοι που θα ακολουθήσουν. Κάτι σαν το Ουώλντεν Δύο δεν θα ήταν κακή αρχή».

Δεν θα σας αποκαλύψω πως τελειώνει το βιβλίο. Θα γράψω μόνο την τελευταία φράση με την οποία κλείνουν το σημείωμά τους οι δύο μεταφραστές, η κ. Τότα Δρούζα και ο καθηγητής του τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Ρομπερτ Μέλλον, ο οποίος είχε και την επιστημονική επιμέλεια του βιβλίου: «Ο B. F. Skinner μας ξεναγεί σε μια συναρπαστική κοινωνία. Ένα ταξίδι που, σε πείσμα όλων των ταξιδιών, δεν έχει στόχο έναν προορισμό, αλλά μια αφετηρία».

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

The Skinner Box

Αν το όνομα του καθηγητή Skinner σας φαίνεται κάπως γνωστό, τότε ίσως έχετε ακούσει ή διαβάσει κάπου τη φράση Skinner Box. To πειραματικό κουτί του Skinner αναμφισβήτητα συνέβαλε ώστε να γίνει παγκοσμίως διάσημος ο Αμερικανός ψυχολόγος, και αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά και πολυχρησιμοποιημένα πειραματικά εργαλεία στον κόσμο. Το κουτί μπορεί να έχει διάφορες μορφές, ανάλογα με το πείραμα που έχει στο μυαλό του ο κάθε ερευνητής, όμως έχει σχεδόν πάντα έναν μοχλό που είναι χειρίσιμος από το ζώο (συνήθως ποντίκι). Το ζώο μαθαίνει πως, πιέζοντας το μοχλό, “κατεβαίνει” τροφή ή νερό. Ένα πειραματικό ερώτημα μπορεί να είναι το εξής: τι θα συμβεί στο υποκείμενο αν δεν κατέβει τροφή, ενώ έχει πιέσει το μοχλό; Πώς θα αντιδράσει; Το Skinner Box δημιουργήθηκε για πειραματόζωα και είχε τεράστια επιτυχία επειδή το πειραματικό περιβάλλον που εξασφάλιζε ήταν απολύτως ελεγχόμενο. Όμως, με βάση τη λογική της λειτουργίας του, έχουν γίνει άπειρα πειράματα και με ανθρώπους, στα οποία μελετώνται οι συμπεριφορές και οι αντιδράσεις υπό συγκεκριμένες, όσο γίνεται πιο ελεγχόμενες, συνθήκες.

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

«Ο Συμπεριφορισμός είναι φιλοσοφία, είναι ανθρωπολογία. Σίγουρα δεν είναι επιστήμη», λέει ο G κατηγορηματικά, κι εγώ ρωτάω γιατί. «Επειδή δεν διαψεύδεται ποτέ», μου απαντάει. Κι έχει δίκιο. Ερέθισμα – συμπεριφορά, κι όλα αυτά εντός κοινωνικού πλαισίου, αλλιώς δεν έχουν νόημα. Ο ίδιος ο Skinner, που είναι ο θεμελιωτής της σύγχρονης φιλοσοφίας του Συμπεριφορισμού, τού δίνει τον ορισμό «πειραματική ανάλυση της φυσικής προέλευσης της συμπεριφοράς» και είναι εξαιρετικά ακριβής. Το μόνο που είναι αναλύσιμο είναι η παρατηρήσιμη συμπεριφορά, ταυτόχρονα όμως υπάρχει η παραδοχή ότι η συμπεριφορά έχει πίσω της ένα αόρατο ιστορικό ενισχύσεων, δηλαδή παλιότερων εμπειριών, θετικών ή αρνητικών, που ανατροφοδοτούν συγκεκριμένες συμπεριφορές.

Με απλά λόγια, το σκυλί μπορεί να τρελαίνεται στο γάβγισμα κάθε φορά που χτυπάει το τηλέφωνο, επειδή την πρώτη φορά που έτυχε να γαβγίσει ενώ μιλούσατε στο τηλέφωνο, του δώσατε ένα μπισκότο για να σταματήσει. Κακότροπο σκυλί ή απλώς ένα σκυλί που περιμένει επιβράβευση, συνδέοντας το γάβγισμα με το μπισκότο; Τελικά, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται…

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Η Ήπειρος του κυρ-Αντώνη

Προ ημερών, σε μία από τις Σαββατιάτικες οικογενειακές μας βόλτες, για τις οποίες σας γράφω συχνά – πυκνά, αποφασίσαμε να μην ακολουθήσουμε την πεπατημένη (δηλαδή τη συνηθισμένη μας βόλτα από το Κέντρο του Πειραιά προς στο λιμάνι), αλλά να περπατήσουμε από την άλλη μεριά, από τη σχολή Δοκίμων και προς τα κάτω. Έτσι, για αλλαγή. Μετά από ένα 2ωρο στο δρόμο, και με τα παιδιά να έχουν αρχίσει μια διακριτική, πλην όμως υπαρκτή γκρίνια, αποφασίζουμε πως κάπου πρέπει να καθίσουμε για ένα καφέ… αλλά που;

«Ανεβαίνοντας τη Σαχτούρη από τον Άγιο Νικόλαο, λίγο πριν βγούμε στην Χατζηκυριακού, έχει πάρει το μάτι μου ένα καφενεδάκι…», λέει ο G και κατευθυνόμαστε κατά κει, χωρίς καθυστέρηση. Απ΄ εξω, εντυπωσιακό δεν το λες. «Σιγά μην έχει φαγητό, εδώ, το πολύ κανένας μεζές της πλάκας», σκέφτηκα. Ωστόσο καθίσαμε και πριν παραγγείλουμε καφέ, τα βλαστάρια μας δίνουν ήδη παραγγελιές: «Πατάτες, κααμαάκια (καλαμαράκια), ντομάτα και τσωμί!» φωνάζει ο μικρός, και άντε να τον μαζέψεις. Ρωτάμε με προσδοκία τον κ. Αντώνη αν υπάρχουν μεζεδάκια. «Ναι, αμέ, μην ανησυχείτε, δεν υπάρχει πρόβλημα, ό, τι θέλουν τα παιδιά», και εξαφανίζεται στα ενδότερα.

antonis-xoriatiki-salata-2

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Λίγη ώρα μετά, προσγειώθηκαν στο τραπέζι μας κάποιοι από τους πιο αλαφροτηγανισμένους μεζέδες που έχουμε δοκιμάσει: μαρίδα τηγανιτή, καλαμαράκια, πατατούλες πεντανόστιμες, χειροποίητη τυροκαυτερή και μια χωριάτικη σαλάτα όνειρο, με πιπερίτσα τουρσί για έξτρα γεύση.

Αυτή η έξτρα γεύση είναι που έκανε την κόρη μας να πέσει στη χωριάτικη με τα μούτρα, τρώγοντας, για πρώτη φορά στη ζωή της, όλα τα συστατικά της σαλάτας, και τα αγγουράκια, και τις πιπεριές και τα κρεμμύδια. «Τελικά, μαμά, μου αρέσει η σαλάτα. Στην αρχή μου φαινότανε λίγο μπλιαξ, αλλά τελικά νόστιμη είναι», αποφάνθηκε στο τέλος.

 © beautyworkshop.gr

Από την αρχή του post, όλες οι φωτογραφίες (πλην του βιβλίου, εννοείται), είναι από το τραπέζι μας στην Ήπειρο του κυρ-Αντώνη. Όλες φαίνονται παρόμοιες, καλοτραβηγμένες (ελπίζω)… κι όμως, δεν είναι όλες από το ίδιο χέρι! Αυτή εδώ η μαρίδα, όπως και η χωριάτικη ακριβώς από κάτω, είναι λήψεις της κόρης μου, η οποία μου ζήτησε να φωτογραφίσει κι εκείνη. Δεν βρήκα το λόγο να της το αρνηθώ. Της εξήγησα τι να κάνει, και ιδού οι λήψεις της -είμαι περήφανη μαμά-κουκουβάγια, το παραδέχομαι 🙂 © beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Στον κυρ-Αντώνη το φαγητό ήταν εξαιρετικό (και ο λογαριασμός αντίστοιχος), πολύ καλύτερο από πολλές νεο-ταβέρνες, κι ας φαίνεται ένα απλό καφενεδάκι της γειτονιάς. Το φαίνεσθαι και το είναι ξαναχτυπά…

Sqoom

…όπως μερικούς μήνες πριν, που είχα την χαρά να γνωρίσω την κυρία Μιμή Δεληγιαννίδη, την αντιπρόσωπο του Sqoom Concept στην Ελλάδα. Δεν θα σας ζαλίσω με λεπτομέρειες για το Sqoom, μπορείτε να διαβάσετε όλες τις σχετικές πληροφορίες εδώ ή εδώ. Θα περιοριστώ να σας πω πως πρόκειται για μια συσκευή προηγμένης τεχνολογίας, η οποία χρησιμοποιεί απολύτως ασφαλείς μικροδονήσεις για να βοηθήσει τα τζελ της μάρκας να διεισδύσουν πολύ βαθύτερα στο δέρμα, καθιστώντας τα πολύ πιο αποτελεσματικά, σε σχέση με ένα απλό αντιγηραντικό προϊόν. Σε αυτή τη διαδικασία, συμβάλλει και το γεγονός πως τα ίδια τα τζελ είναι εξαιρετικά λεπτόρρευστα και τα συστατικά τους έχουν ειδικά σχεδιασμένο μοριακό βάρος που επιτρέπει τη μεταφορά τους βαθιά στο δέρμα. Ως αποτέλεσμα, το προϊόν είναι πολύ αποτελεσματικό όχι μόνο στην αντιγήρανση, αλλά και σε μία σειρά άλλων δερματικών προβλημάτων, ακόμα και στις ραγάδες (δεν χρησιμοποιείται μόνο στο πρόσωπο).

Όταν η Μιμή μού είχε πρωτομιλήσει για το Sqoom, ψέματα δεν θα πω, είχα τις επιφυλάξεις μου -τι πρωτότυπο! Μια ακόμα συσκευή από τις πολλές και διάφορες που υπόσχονται… Ο τρόπος λειτουργίας της φαινόταν λογικός, καλά μάς τα έλεγε, αλλά αμφέβαλλα αν θα είναι πραγματικά αποτελεσματική. Παρόλα αυτά, η Μιμή ήταν κατηγορηματική: «Είναι από τα πιο μελετημένα προϊόντα που κυκλοφορούν στην αγορά παγκοσμίως σήμερα, επειδή ξεκίνησε για ιατρική χρήση. Θα σου το στείλω να το δοκιμάσεις και τα ξαναλέμε».

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Πράγματι, λίγες μέρες μετά, παρέλαβα το Sqoom, μαζί με τα 2 τζελ του. Αλλά μια σειρά γεγονότων που δεν έχει νόημα να αναφέρω αυτή τη στιγμή, μαζί με μια άθλια περιαρθρίτιδα που με ταλαιπωρούσε από τον Σεπτέμβριο, με απέτρεψαν από το να το χρησιμοποιήσω όπως έπρεπε -δηλαδή καθημερινά- προκειμένου να δω αποτέλεσμα. Πέρασαν, έτσι, 3 μήνες.

Μέσα στον Φεβρουάριο, κάποια στιγμή μιλήσαμε με τη Μιμή στο τηλέφωνο, και πάνω στην κουβέντα, της παραπονέθηκα για την περιαρθρίτιδα και το σταθερό πόνο στο αριστερό μου χέρι, ο οποίος με είχε εξαντλήσει. «Το Sqoom Clinical (σ.σ. η επαγγελματική, αντίστοιχη συσκευή για γιατρούς) έχει ένδειξη και για αυτό!», μου είπε, συμπληρώνοντας «Ίσως δεν θα δεις τα ίδια εντυπωσιακά αποτελέσματα που θα είχες με το Clinical, αλλά αξίζει τον κόπο να το δοκιμάσεις. Το σίγουρο είναι πως δεν έχεις τίποτα να χάσεις και οπωσδήποτε δεν πρόκειται να σου κάνει κακό. Αύριο κιόλας θα σου στείλω το ειδικό τζελ».

Και το ξεκίνησα. Επί δύο εβδομάδες, κάθε βράδυ περνούσα το Sqoom, μαζί με το τζελ του από τον ώμο ως τον αγκώνα, για περίπου 8 λεπτά.

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Δεν είμαι άνθρωπος που πιστεύει ιδιαίτερα στις συμπτώσεις. Όμως στην τρίτη εβδομάδα Sqoom, δεν πονούσα πιά. Και σύμπτωση δεν θα το πω. Η περιαρθρίτιδα είχε τσακίσει τις αντοχές μου για μήνες -μόνο όποιος έχει, καταλαβαίνει ακριβώς τι θέλω να πω. Είχα δοκιμάσει ασκήσεις, μαλάξεις, ως και νάρθηκα για να κρατάει το χέρι εντελώς ακίνητο, αλλά ο πόνος εκεί. Από την 3η – 4η μέρα Sqoom, ο πόνος μαλάκωσε, μέχρι που εξαφανίστηκε, ως το τέλος της 2ης εβδομάδας. Εξακολούθησα να το χρησιμοποιώ ανά 3 μέρες για άλλες 2 εβδομάδες -ήταν τόσο απίστευτο που δεν πονούσα πια, που συνέχισα να κάνω Sqoom, περισσότερο από φόβο μην εμφανιστεί ξανά ο πόνος. Παράλληλα, και, εφόσον μπήκα στη διαδικασία, έκανα και την αγωγή για το πρόσωπο.

Η ετυμηγορία μου είναι σαφής: το Sqoom δουλεύει. Η μόνη αντίρρηση που μπορώ να έχω ως προς το συγκεκριμένο προϊόν αφορά στην τιμή (η λιανική τιμή του είναι περί τα 600 ευρώ, μαζί με τα πρώτα αναλώσιμα), όμως, αν κάποιος μπορεί να τα διαθέσει, πρόκειται για ένα πολυεργαλείο, το οποίο εκτός από την αντιγήρανση (κι εκεί δουλεύει – στις 20 μέρες χρήσης, μου έκανε ένα πρόσωπο – φεγγάρι, που λέει κι η μαμά μου), έχει ένα σωρό εφαρμογές -η Μιμή μου έλεγε πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και σε παιδιά.

Εκτός από την ευγνωμοσύνη μου προς την Μιμή Δεληγιαννίδη, στο Sqoom οφείλω κάτι ακόμα: τη διάψευση του φαίνεσθαι, για μια ακόμα φορά.

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Ποιος θέλει να δοκιμάσει Ben & Jerry’s;

Η τελευταία μου ανακάλυψη και διάψευση του φαίνεσθαι προς όφελος του είναι, αφορά ένα brand παγωτού. Τα Ben & Jerry’s είναι μια διάσημη αμερικάνικη μάρκα παγωτού, την οποία εξ αρχής, από την πρώτη φορά που έπεσα πάνω της στο Golden Hall, στο Μαρούσι, έσπευσα να ονομάσω «αμερικανιά», χωρίς να δοκιμάσω. Mea culpa, το παραδέχομαι.

Πριν λίγες μέρες, η μάρκα, στο πλαίσιο του επαναλανσαρίσματός της στην Ελληνική αγορά, οργάνωσε  συνέντευξη τύπου, στην οποία τελικά δεν κατάφερα να πάω. «Μικρό το κακό», σκέφτηκα, και ξέχασα τα Ben & Jerry’s. Ευτυχώς, όμως, δεν με ξέχασαν αυτά. Η ευγενέστατη Κλαίρη φρόντισε να μου στείλει μερικά κουπόνια για να μπορέσω να τα δοκιμάσω στο κατάστημα της μάρκας στον Πειραιά, στην οδό Σωτήρος Διός.

Ενθουσιαστήκαμε αμφότεροι, ο G με την κλασική του βανίλια, κι εγώ με ένα εξαιρετικό Caramel Chew Chew, πραγματική αποκάλυψη. Δεν σας κρύβω, μάλιστα, πως όσο απολάμβανα μια από τις καλύτερες καραμέλες που έχω δοκιμάσει, είχα και λίγες τύψεις, που βιάστηκα να απορρίψω…

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Τα Ben & Jerry’s είναι ένα AASS (All American Success Story) δύο κολλητών φίλων που, στα μέσα της δεκαετίας του ’70 και μετά από μια σειρά κακοπληρωμένων μεροκάματων και αποτυχιών, αποφάσισαν να ασχοληθούν με τη μεγάλη τους αγάπη, το φαγητό, και ακόμα πιο συγκεκριμένα, το παγωτό. Το σπούδασαν δια αλληλογραφίας, έφτιαξαν τη δική τους συνταγή, άνοιξαν κατάστημα, το βούλιαξαν οικονομικά, το έκλεισαν και λίγο καιρό μετά, αφού πήραν το μάθημά τους, ξανάπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά. Ξεκίνησαν τη χονδρική και η μάρκα τους απογειώθηκε. «Αν είναι να αποτύχεις, κάντο γρήγορα, για να σηκωθείς και να ξαναπροσπαθήσεις», λένε οι Αμερικανοί, και αυτή είναι μια από τις πιο σοφές συμβουλές που έχω ακούσει -και καθόλου αμερικανιά!

Για αυτό αποφάσισα να συμπεριλάβω τα Ben & Jerry’s στο σημερινό ποστ. Και για αυτό ζήτησα από την Κλαίρη να μου διαθέσει ένα μικρό δώρο. Τρεις από εσάς κερδίζετε από 6 κουπόνια για να καταλάβετε επακριβώς τους λόγους που μετάνιωσα για τη βιασύνη μου.

 © beautyworkshop.gr

© beautyworkshop.gr

Κάθε κουπόνι αντιστοιχεί σε 1 μπάλα παγωτού και μπορείτε να το ανταλλάξετε σε 3 καταστήματα της μάρκας (τα αναφέρω παρακάτω). Τα υπόλοιπα τα ξέρετε: ένα μήνυμα εδώ ως τα μεσάνυχτα της Δευτέρας 11 Ιουνίου 2013, με ένα όνομα και ένα ενεργό e-mail, στο οποίο θα μπορέσω να σας ειδοποιήσω αν κερδίσετε. Οι νικητές θα λάβουν ειδοποίηση άμεσα, και παρακαλώ να απαντήσουν εξίσου άμεσα (ως τα μεσάνυχτα της Τρίτης 12 Ιουνίου 2013) ότι δέχονται το δώρο τους. Σε περίπτωση που δεν λάβω εμπρόθεσμο απαντητικό e-mail, το δώρο πάει στο επόμενο άτομο που κληρώθηκε.

Τα κουπόνια μπορείτε να τα ανταλλάξετε με παγωτό (εννοείται πως δεν ανταλλάσσονται με χρήματα) όποτε θέλετε, όμως αυτές τις μέρες, κι αν ακόμα δεν κερδίσετε το δωράκι του blog, έχετε τη δυνατότητα να δοκιμάσετε Ben & Jerry’s, μέσα από το Scoop Tour 2013 που οργανώνει η εταιρεία σε όλη την Ελλάδα. Το φορτηγάκι της, με τα χαρακτηριστικά χρώματα της μάρκας, γυρίζει παντού και προσφέρει δωρεάν παγωτό στους τυχερούς που θα το πετύχουν στην πόλη ή στη γειτονιά τους. Δείτε τη διαδρομή του εδώ.

Υ.Γ. Ποιο είναι το ιδανικό τραγούδι για να συνοδεύσει αυτό το ποστ; Προφανώς, ένα τραγούδι που να μιλάει για αυτά που φαίνονται και αυτά που είναι, για αυτό το μυαλό μου πήγε συνειρμικά στην εξαιρετική ταινία του Florian Henckel von Donnersmarck «Οι ζωές των άλλων», που πήρε το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας το 2007. Η ταινία είχε ένα εξαιρετικό soundtrack, δημιουργία του υπερταλαντούχου Gabriel Yared. Αμφιταλαντεύτηκα ανάμεσα στα δύο, αλλά τελικά η Betty κέρδισε: αντί για το soundtrack από τις «Ζωές των άλλων», έβαλα το αγαπημένο μου και γνωστότερο, ίσως, δικό του, «C’est le vent, Betty», από την ταινία Betty Blue.

Καλή Κυριακή,
Χαριτωμένη

Καταστήματα Ben & Jerry’s
Golden Hall, Λ. Κηφισίας 37 Α, τηλ: 210 6820455
Πειραιάς, Σωτήρος Διός 39 και Ανδρούτσου, τηλ: 210 4101240
Ηράκλειο Κρήτης, 25ης Αυγούστου 90, τηλ: 2810 344333

Advertisements

BW Topics

BW Archives

BW Calendar

June 2013
M T W T F S S
« May   Jul »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

BW on Skype: BeautyWorkshop.gr

All about BW

beautyworkshop.gr

beautyworkshop.gr

beautyworkshop.gr is a (very) personal blog on beauty –the beauty hidden in bottles and perfumes, but also the other side of it, the one you discover in a great song, a well-cooked meal, a book you don’t want to stop reading or a conversation with a person that loves his or her job.

View Full Profile →

The Idle Cooperative

Σκέψεις - Απόψεις - Εμπειρίες

The Fragrant Man

Fragrant Thoughts, Fragrant Journeys, Perfume Personalities, Interviews and Private Collections from Around the World

A Man's World

Man stuff and things you should know.

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

my gourmet nightmare

delectable recipes for sensitive foodies

Bold Athens

Explore your city

The Curly Sue

pop culture/nasty stuff

Mamatsita

Homemade recipes-Homemade Fun

Don't give a SHIRT

My style, my fashion, my passion

meanwhile

"Social misery has inspired the comfortably-off with the urge to take pictures, the gentlest of predations, in order to document a hidden reality, that is, a reality hidden from them. Gazing on other people's reality with curiosity, with detachment, with professionalism, the ubiquitous photographer operates as if that activity transcends class interests, as if its perspective is universal. In fact, photography first comes into its own as an extension of the eye of the middle-class flâneur, whose sensibility was so accurately charted by Baudelaire. The photographer is an armed version of the solitary walker reconnoitering, stalking, cruising the urban inferno, the voyeuristic stroller who discovers the city as a landscape of voluptuous extremes… The flâneur is not attracted to the city's official realities but to its dark seamy corners, the neglected populations—an unofficial reality behind the façade of bourgeois life that the photographer 'apprehends,' as a detective apprehends a criminal."

ΒΙΒΛΙΟΑΝΙΧΝΕΥΤΗΣ

Απευθυνόμαστε σε ανθρώπους που αγαπούν τα βιβλία: Παλαιά (σπάνια, δυσεύρετα, εξαντλημένα, μεταχειρισμένα), και καινούργια. Διαθέτουμε σήμερα, τα βιβλία που θα ψάχνετε αύριο.

Ephemeron

Παρατηρώντας τη βιομηχανία του εφήμερου

η Μπουρού

Μπουρού η (Charonia Tritonis) μεγάλο κοχύλι που χρησιμοποιείται ως τηλεβόας.Λέγεται επίσης κόχυλας,κήρυκας,τσαμπούνα και κόργιαλος.

Αναγεννημένη

"Και το ξερό κεφάλι μου μυαλό ποτέ δε βάζει, όσο τα πόδια μου βαστούν, στο δρόμο θα με βγάζει"

Σχόλια για in my closet

life is beautiful…the only thing we need is to know the techniques!

Follow us or DIE!

Everything is DONE to satisfy YOU!

%d bloggers like this: